كرامات انساني و عرفان اجتماعي در پرتو برقراري تأمين اجتماعي پايدار

احترام به كرامت انساني بويژه اقشار سالمند و نكوداشت منزلت آنها و لزوم دستگيري از گروه‌هاي آسيب‌پذير باعث شده تا ضمن اينكه تامين اجتماعي در جرگه نيازهاي حياتي، اصلي وجامع بشر باشد بر ارزش و جايگاه آن در بستر گفتمان عرفان اجتماعي و اعتبار معنوي آن افزوده شود. نگارندگان نوشتار در سير پژوهشي خود با استفاده از روش تحليلي- توصيفي و بهره‌گيري از مطالعات كتابخانه‌اي برآنند تا در چارچوب فهم عرفاني و اخلاقي موضوع خدمتگزاري به بينوايان را تبيين نمايند. يافته‌هاي پژوهشي حاكي از آن است كه شناخت عرفاني از تأمين اجتماعي راهبردي بوده براي آن كه در كمك به نيازمندان و تعيين اهداف مربوط به آن در عرصه حقوق بين‌الملل رفاه توجه بيش‌تري شود. نوشتارحاضر در پايان بحث قصد داشته تا با اشاره به برقراري تامين اجتماعي پايدار به موضوع ظرفيت‌ها و آموزه‌هاي عرفاني بپردازد چراكه استقرارعدالت و برقراري رفاه ذهني مستمندان و جلوگيري از دريوز‌گي سالخوردگان وياريگري آنها را بخشي از مأموريت‌هاي تاريخي حوزه عرفان اجتماعي درجهان امروز معرفي مي‌نمايد.