ارزيابي كيفيت آب زيرزميني دشت اروميه جهت اهداف آب شرب با استفاده از روش GQI در محيط نرم‌افزار ArcGIS

امروزه رشد روز افزون جمعيت از يك طرف و محدوديت منابع آب شيرين از طرف ديگر باعث شده‌اند تا ارزيابي منابع آب از لحاظ كيفي و كمي بويژه در مناطق خشك جايگاه ويژه اي در مطالعات آب هاي زيرزميني پيدا كند. بطوريكه تأمين آب مصرفي مورد نياز جهت مصارف شرب با كيفيت مناسب و عاري از هر گونه آلودگي به يكي از چالش‌هاي بشر تبديل گشته است. يكي از شاخص هاي ارزيابي كيفيت آب، مقدار غلظت يون هاي اصلي در آب مي باشد. از جمله روش‌هاي متداول ارزيابي كيفي آب از نظر شرب، مي توان از دياگرام شولر نام برد كه امكان بررسي آب را در يك نقطه خاص از منطقه مورد نظر ارائه مي دهد. بنابراين پنج نمونه انتخابي كه نماينده كل آبخوان مي‌باشند، در رده كيفيت خوب قرار گرفتند. ولي به منظور بررسي تغييرات مكاني كيفيت آب از نظر شرب در كل محدوده آبخوان، از شاخص كيفيت آب زيرزميني (GQI) كه در سال 2007 توسط بابيكر و همكارانش ارائه شده است،‌ نيز استفاده گرديد. نتايج نشان داد كه مقدار 74 تا 95 درصد آب‌هاي زيرزميني دشت مورد مطالعه، از نظر استانداردهاي آشاميدني داراي كيفيتي مناسب مي‌باشند.