حسابرسي ثبت گزارش‌هاي پرستاري در بخش‌هاي عمومي و ويژه بيمارستان شهيد يحيي نژاد بابل

سابقه و هدف: گزارش هاي پرستاران از مهم ترين مستندات قانوني نشان دهنده وضعيت عمومي بيماران است. گزارش هاي پرستاري بايد كامل و دقيق باشد؛ چراكه در صورت متهم شدن به قصور، مي توان به آن استناد كرد. پژوهش حاضر قصد دارد به حسابرسي ثبت گزارش هاي پرستاري در بخش هاي عمومي و ويژه بيمارستان شهيد يحيي نژاد در دانشگاه علوم پزشكي بابل بپردازد.. مواد و روش: مطالعه حاضر، مقطعي و گذشته نگر است كه با بررسي پرونده بيماران در بخش هاي عمومي و ويژه با استفاده از چك ليست اعتباربخشي وزارت بهداشت، جهت ارزيابي گزارش هاي پرستاري انجام شده است. جامعه آماري موردمطالعه شامل 250 پرونده بيمار و گزارش پرستاري مربوط به 124 پرستار، متشكل از 105 نفر خانم و 19 نفر آقا بودند. يافته ها: نتايج حاصل نشان داد كه ميانگين نمرات گزارش ها در بين پرستاران 38.12 ±54.77 بود. پرستاران با مدرك كارشناسي ارشد به طور معناداري نمرات بيشتري از پرستاران با مدرك كارشناسي دريافت كردند (0/047=P). نتايج آزمون منويتني نشان داد كه نمرات گزارش هاي پرستاري در بين بخش هاي ويژه و عمومي (0/187=P) اختلاف معني داري نداشت. كار آيي پرستاران باسابقه كاري زير 10 سال بيشتر از سايرين بود (0/001=P) خلاصه شده است نتيجه گيري: به طوركلي رابطه سطح دانش، معلومات و دقت در گزارش نويسي مشهود است؛ لذا نقش آموزش باكيفيت و كميت بالاتر در بهبود گزارش ها انكارناپذير است. همچنين مي توان به جايگزيني پرستاران باسابقه زياد از طريق همكاران جوانشان اعتماد كرد.