ارتباط سطح سرمي رزيستين با متغيرهاي متابوليكي و مقاومت به انسولين در بيماران مبتلابه ديابت نوع 2 و پره ديابت

زمينه و هدف: رزيستين يكي از آديپوسيتوكين‌هاي ترشح‌شده از سلول‌هاي چربي است كه با مقاومت به انسولين ارتباط دارد و در چاقي، بيماري‌هاي قلبي و عروقي و ساير بيماري‌هاي مرتبط با التهاب افزايش مي‌يابد. هدف از اين مطالعه بررسي ارتباط سطح رزيستين با متغيرهاي متابوليكي و مقاومت به انسولين در بيماران مبتلابه پره ديابت/ديابت نوع 2 در يك جمعيت ايراني است.مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر بر روي 75 بيمار مبتلابه پره ديابت/ديابت نوع 2، با قند ناشتا مساوي يا بيشتر mg/dl 100 و 75 شركت‌كننده با قند ناشتا كمتر از mg/dl 100 به‌عنوان گروه شاهد انجام شد. سطوح پلاسمايي رزيستين و انسولين با كيت الايزا و ساير متغيرها با روش استاندارد اندازه‌گيري شد. آناليز آماري با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 19 انجام شد.نتايج: رزيستين، شاخص توده بدني، تري گليسيريد، كلسترول، قند ناشتا و مقاومت به انسولين در بيماران مبتلابه پيش ديابت/ ديابت در مقايسه با گروه كنترل به‌طور معني‌داري بيشتر بود (0.05 p). سطح سرمي رزيستين سرم با شاخص توده بدني، قند ناشتا و مقاومت به انسولين همبستگي مثبت داشت (0.05 p). همبستگي معكوس بين رزيستين و HDL يافت شد (0.05 p).نتيجه‌گيري: سطح بالاتر رزيستين در بيماران مبتلابه ديابت نوع 2 /پيش ديابت در مطالعه ما و ارتباط معني‌دار رزيستين با گلوكز، مقاومت به انسولين و BMI، نقش پاتوفيزيولوژيكي اين آديپوكين را در بروز ديابت نوع 2 نشان مي‌دهد.