مقايسه اثر ليزر موستانگ و لازوترونيك در بازده درمان فتوديناميكي با واسطه 5-آمينولوولينيك اسيد بر‌روي سلول​هاي ‌MDA-MB-231

Comparison of the effect of mustang and lasotronic laser on the efficiency of 5-aminolevulinic acid mediated photodynamic therapy on MDA-MB-231 cells

مقدمه: درمان فتوديناميكي روشي با حداقل تهاجم در درمان سرطان است كه از تركيب مواد حساس‌به‌نور غيرسمي و نور مرئي براي توليد گونه​هاي فعال اكسيژن و تخريب تومورها استفاده مي‌كند. اين مطالعه با هدف بررسي اثر دو ليزر متفاوت بر بازده درمان فتوديناميكي سلول‌هاي سرطان پستان انجام شد. روش بررسي: سلول‌هاي MDA-MB-231 سرطان پستان با غلظت‌هاي مختلف 5- آمينولوولينيك‌اسيد به‌مدت 24 ساعت كشت و نگهداري شدند. سپس سلول‌ها با ليزر موستانگ و يا لازوترونيك در دوزهاي مختلف تحت تابش قرار گرفتند. توان زيستي سلول‌ها با استفاده از روش متيل- تترازوليوم تعيين شد. يافته‌ها: نتايج آزمايش‌هاي سمّيت تاريكي نشان داد كه 5-آمينولوولينيك‌اسيد در غلظت‌هاي كمتر از 3 ميلي‌مولار، اثر سمّيت قابل‌توجهي برروي سلول‌هاي سرطاني پستان نداشت. همچنين نور ليزر به‌تنهايي فاقد اثر سمّي بر‌روي سلول‌ها بود. اما، درمان فتوديناميكي با واسطۀ 5- آمينولوولينيك‌اسيد با هردو نوع ليزر، توان زيستي سلول‌هاي MDA-MB-231 را با يك روش وابسته به دوز كاهش داد. درمان فتوديناميكي با واسطۀ 5- آمينولوولينيك‌اسيد در دوز نوري 20 ژول بر سانتي‌مترمربع با استفاده از ليزر موستانگ، 20-10 درصد و با ليزر لازوترونيك، 30-27 درصد باعث كاهش توان زيستي سلول‌هاي MDA-MB-231 شد. نتيجه‌گيري: اين مطالعه در شرايط آزمايشگاهي نشان داد كه درمان فتوديناميكي با واسطۀ 5- آمينولوولينيك‌اسيد با استفاده از ليزر لازوترونيك مؤثرتر از ليزر موستانگ در درمان سلول‌هاي MDA-MB-231 سرطان پستان است.

فاقد چكيده لاتين