تبيين تجربه ي زيسته و مسأله فرزندآوري و فرزندپروري از ديدگاه نمونه اي از والدين ايراني با رويكرد سبك زندگي اسلامي: يك مطالعه كيفي الزامي براي تحقق سياست افزايش جمعيت

بدون عنوان

زمينه و هدف: در برهه كنوني با توجه به وابستگي مسئله ي زاد و ولد با بسياري از حوزه هاي سياسي، اقتصادي و فرهنگي، توجه به امر فرزندآوري بسيار حائز اهميت است. مطالعه حاضر به تبيين تجربيات روحي و رواني والدين از حاالت مثبت و منفي فرزندآوري و فرزندپروري با هدف شناخت مختصات اين پديده پرداخته است. مواد و روشها: اين پژوهش به روش كيفي و پديدارشناسي با استفاده از مصاحبه هاي نيمه ساختارمند و عمقي بر روي 15 مادر و 7 پدر كه 2 ماه تا 6 ماه از تولد فرزندان آنها گذشته بود، در سال 1393 در جنوب استان كرمان در شهر جيرفت انجام گرفته است. نتايج: در پژوهش حاضر بالغ بر 50 گويه در قالب مضاميني همچون نقشهاي والدي، نقشهاي فرزندي، دغدغه ها، مشكالت و محدوديتها، احساسات منفي روحي، احساسات مثبت روحي و خصوصيات مثبت بيروني، تقويت و تكامل، اعتقادات، تفكرات و ديدگاهها، نيازها و باورها و روشن گري ها به عنوان حاالت روحي- رواني زنان و مردان بعد از فرزنددار شدن از ديدگاهها و نظرات والدين استخراج گرديد. نتيجه گيري: بر اساس نتايج اين پژوهش، برآيند ديدگاه والدين بعد از فرزنددار شدن مثبت و در عين حال همراه با برخي مشكالت و دغدغه هاست. گويه هاي مستخرج از اين مطالعه كيفي ميتواند سياستگذاران حوزه جمعيت و سلامت خانواده را در امر بهبود و ارتقاء فرهنگ مردمي توجه به بقاء نسل و زاد و ولد ياري رساند.

فاقد چكيده