مقايسه اثربخشي بسته درماني مبتني بر تجارب با درمان مبتني بر شفقت‌ورزي بر شادكامي و نشخوار فكري در بيماران افسرده

مقدمه: با توجه به اهميت شادكامي و نشخوار فكري در افزايش سطح خلق، پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي بسته درماني مبتني بر تجارب با درمان مبتني بر شفقت ورزي بر شادكامي و نشخوار فكري در بيماران افسرده صورت گرفته است. روش: روش پژوهش نيمه آزمايشي و طرح پژوهش سه گروهي با پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري بود. جامعه آماري پژوهش را بيماران افسرده مراجعه‌كننده به مركز خدمات بهزيستي سپاهان در شهر اصفهان در بهار و تابستان سال 7‌139 تشكيل دادند كه در نهايت از بين آنها 45 نفر به شيوه دردسترس انتخاب و به صورت تصادفي در سه گروه آزمايش 1(بسته درماني مبتني بر تجارب)، گروه آزمايش 2(بسته درماني مبتني بر شفقت ورزي) و گروه كنترل گمارده شدند. گروه آزمايش 1 طي 16 جلسه 45 دقيقه‌اي و گروه آزمايش 2 طي 10 جلسه 90 دقيقه اي تحت درمان مبتني بر شفقت ورزي و بسته درماني مبتني بر تجارب قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه شادكامي آكسفورد، پرسشنامه سبك‌هاي پاسخ و پرسشنامه شفقت به خود فرم كوتاه بود و در نهايت به تحليل داده ها با استفاده از تحليل كوواريانس چند متغيري پرداخته شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه در پس آزمون و پيگيري پس از كنترل پيش آزمون، بين گروه آزمايش 1، گروه آزمايش 2 و گروه كنترل در شادكامي و نشخوار فكري ‌تفاوت معناداري وجود دارد ولي تفاوت معناداري بين دو گروه آزمايش 1 و گروه آزمايش 2 وجود نداشت. نتيجه گيري: با توجه به اثربخشي درمان هاي مبتني بر تجارب و درمان مبتني بر شفقت ورزي در افزايش شادكامي و كاهش نشخوار فكري از استفاده از هر يك از دو رويكرد مي تواند مفيد و اثربخش باشد. با توجه به تعداد و طول جلسات متفاوت در هر رويكرد استفاده از رويكرد خاص بسته به شرايط مي تواند مدنظر درمانگران قرار گيرد، باشد.