‌پهنه‌بندي اقليمي با استفاده از سيستم‌هاي اطلاعات جغرافيايي GIS (مطالعه موردي: استان كرمانشاه)

يكي از عوامل مؤثر بر حيات در يك محيط جغرافيايي، نوع اقليم آن است به طوري كه پراكندگي انواع گياهان و جانوران ارتباط تنگاتنگي با وضعيت اقليمي هر منطقه دارد .به همين دليل تقسيم‌بندي اقليمي يا شناخت پهنه‌هاي اقليمي به‌منظور برنامه‌ريزي جهت بهره‌برداري بهينه و آمايش سرزمين ضروري ‌مي‌باشد. در اين پژوهش سعي شده است، خرده نواحي اقليمي استان كرمانشاه با روش تحليل عاملي شناسايي شود. بعد از انجام تجزيه و تحليل‌ها بر روي داده‌ها، با توجه به همبستگي درون آنها در 6 عامل خلاصه شدند. مجموعه اين 6 عامل (دما، بارش، رطوبت، ابر، تندر، باد و غبار) حدود 90 درصد رفتار اقليمي منطقه مورد مطالعه را توجيه ‌مي‌كند. با اعمال روش ‌خوشه‌بندي و روش ادغام وارد عناصر اقليمي ايستگاه هاي مورد مطالعه به 3 خوشه اقليمي تقسيم شد. در ادامه در ‌طبقه‌بندي دمارتن استان كرمانشاه به دو نوع اقليم نيمه خشك و مرطوب و در ‌طبقه‌بندي آمبرژه به دو نوع اقليم نيمه خشك سرد و نيمه مرطوب سرد تقسيم گرديد.