اثر نوع خاك، هندسه ماشين و شرايط كاري بر مقاومت كششي گاوآهن‌هاي برگرداندار و بشقابي

يكي از مهمترين عواملي كه بر بازده كاري ادوات خاك‌ورزي تاثيرگذار است، مقاومت كششي آنهاست. اگر نيروي وارده از ادوات به تراكتور در راستاهاي حركت و عمود بر آن تجزيه شود، مؤلفه در راستاي حركت مقاومت كششي ماشين مي‌باشد. در اين مقاله با استفاده از دو مدل مكانيكي توسعه‌يافته براي محاسبه مقاومت كششي گاوآهن‌هاي برگرداندار و بشقابي، اثر تغيير پارامترهاي خاك، ماشين و شرايط كاري بر مقاومت كششي اين گاوآهن‌ها مدنظر قرار گرفته ‌است. براي ارائه فرمولهاي رياضي بيانگر وابستگي مقاومت كششي به پارامترهاي مورد مطالعه، ابتدا بازه [50%Xbase , 150%Xbase] به عنوان بازه تغييرات هر پارامتر در نظر گرفته شد (در اين بازه Xbaseمشخص كننده مقدار مبناي پارامتر X مي‌باشد). سپس پنج عدد با فاصله توالي يكسان در اين بازه انتخاب شد و مقادير مقاومت كششي مربوط به اين اعداد به كمك مدلهاي مكانيكي محاسبه گرديد. در نهايت منحني‌هاي مورد نياز به‌كمك نرم‌افزار اكسل ترسيم گرديد و معادله بهترين برازش به منحني‌هاي ترسيم شده به همراه ضريب تعيين مربوطه (R2)ارائه گرديد. برمبناي نتايج به ‌دست آمده با افزايش درصد ذرات ريز دانه خاك (سنگين شدن خاك)، سهم مقاومت ناشي از برش خاك از مقاومت كششي كل هر يك از گاوآهن‌ها بيشتر شد. از سوي ديگر مقاومت كششي ويژه گاوآهن برگرداندار در بازه عمق كاري 15 تا 20 سانتي‌متر كمترين مقدار را داشت. به‌علاوه بهينه‌ترين عرض خيش گاوآهن برگرداندار 40 سانتي‌متر و بهينه‌ترين قطر بشقاب گاوآهن بشقابي 80 سانتي‌متر به‌دست آمد. همچنين بهترين زاويه تمايل از نظر بازده كاري گاوآهن بشقابي برابر با 15 درجه تعيين گرديد.

This Article has no English Abstract