واژه‌بست در گويش تنگستاني

واژه‌بست‌ها واحدهايي زباني هستند كه برخي از ويژگي‌هاي واژه و برخي از ويژگي‌هاي تكواژهاي وابسته را در خود دارند، از اين‌رو مطالعۀ آنها به دو حوزۀ نحو و صرف مرتبط مي‌شود. زبان‌شناسان، براي تمايز واژه‌بست‌ها از ديگر واحدهاي زباني، پارامترهايي معرفي كرده‌اند كه مي‌تواند پايه و اساس شناسايي واژه‌بست‌ها در زبان‌ها و گويش‌ها باشد. بر اين اساس، به‌دليلِ اهميت واژه‌بست‌ها و نيز اهميت حفظ و مطالعۀ گويش‌ها، در اين پژوهش تلاش شد تا واژه‌بست‌ها در گويش تنگستاني و برپايۀ پارامترهاي آيخن‌والد (2003) شناسايي شوند. گويش تنگستاني يكي از گويش‌هاي ايراني دستۀ غربي، گروه گويش‌هاي جنوب غربي رايج در استان فارس است. داده‌هاي اين پژوهش كيفي- توصيفي ازطريقِ گفتگو با افراد سالخوردۀ روستاي جمالي، يكي از روستاهاي شهرستان تنگستان در استان بوشهر جمع‌آوري شده است. نتايج به‌دست‌آمده از بررسي‌ها نشان مي‌دهد كه گويش تنگستاني داراي 8 واژه‌بست است كه عبارت‌اند از: پي‌بست‌هاي ضميري، كسرۀ اضافه، ياي نكره، ياي تخصيص نكره، پي‌بست معرفه‌ساز (كه به‌صورت‌هاي /u=/، /ku=/ و /oku=/ نمود مي‌يابد)، /o=/ مخفف «وُ» /vo/ همپايگي، /ɑ=/ مخفف «ها» تأكيد، و /=am,=i,…/ معادل «هستم، هستي و...». همچنين نتايج نشان مي‌دهد با توجه به اينكه گويش تنگستاني يك گويش ارگتيو است، پي‌بست‌هاي ضميريِ آن با كاركردهاي مختلفي چون فاعل، مفعول صريح، مفعول غيرصريح و ملكي ظاهر مي‌شوند.

this article has no abstract