تحليل گفتمان سياستگذاري آموزشي در نظام آموزش عالي ايران

پژوهش حاضر با هدف واكاوي نظم گفتمانيِ حاكم بر  نظام آموزش عالي جمهوري اسلامي ايران و چگونگي مفصل‌بندي سياست‌هاي آموزشي در گفتمان مذكور انجام گرفت. گفتمان آموزش عالي در جمهوري اسلامي ايران، خاصه پس از انقلاب فرهنگي، اولين نشانه‌‌هاي ظهورش را نمايان كرد. سياست‌هاي آموزشي در درون اين گفتمان به سه دوره‌ زماني 1357 تا 1360، 1360 تا 1368 و 1368 تا به امروز تقسيم‌بندي مي‌شود كه در هر دوره گفتمان آموزش عالي به مدد سياست‌هاي آموزشي مذكور سعي در تثبيت معناي خويش داشته است. مفصل‌بندي گفتمان مذكور در بستري تاريخي كه همان چالش‌هاي سياستگذاري فرهنگيآموزشي هستند مورد تحليل و واكاوي قرار گرفت. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه گفتمان آموزش عالي در جمهوري اسلامي ايران حول دال مركزي «فرهنگ اسلامي» مفصل‌بندي شده است و دال‌هايي همچون «نفي سكولاريسم»، «تحول آموزش»، «مقابله با تهاجم فرهنگي»، «گزينش كارگزاران آموزش»، «خصوصي‌سازي آموزش» و «اسلامي‌شدن دانشگاه» حول اين دال مركزي مفصل‌بندي شده‌اند. هركدام از اين دال‌ها به ميانجي تصويب و ابلاغ قوانين و اسناد بالادستي‌‌اي ظهور پيداكرده‌اند كه مستلزم اتخاذ سياست‌هاي آموزشي ويژه‌اي بوده‌ است. سياست‌هاي آموزشي در اين سير تاريخي، ابعادي ايدئولوژيك، ارزشي و همچنين اجرايي به خود گرفته‌اند.