دام اجتماعي و مسأله عدم همكاري شهروندان با حكومت در ايران

مسأله عدم همكاري شهروندان با حكومت در ايران سبب شده تا تأمين منابع ماليِ پايدار براي دولت ها با مشكلات زيادي مواجه شود. نظريۀ دام اجتماعي بيان مي كند كه اين موضوع به سبب بي اعتمادي اعضاي يك جامعه و به سبب تجربه هاي پيشيني آن ها است. در اين مقاله تلاش شده تا اين ادعا به كمك آزمايشي سنجيده شود. بنابراين به پرسش اصلي پژوهش كه همانا «چرايي عدم همكاري مردم با حكومت است» به شيوه‌ اي تجربي و به كمك روش بازي سازي، به‌ عنوان ابزاري براي شبيه سازي آزمايشات در علوم اجتماعي، پاسخ داده شده‌است. نتايج آزمايش نشان مي دهد كه همكاري مردم با حكومت بيشتر تحت تأثير عملكرد حكومت است تا همكاري ساير اعضاي جامعه و اين بر خلاف فرض معروف نظريۀ «دام اجتماعي» است. لازم به ذكر است كه در آناليز آزمايش، از آزمون كايدو و براي مدل‌سازي نتايج آزمايش از رگرسيون لجستيك به كمك نرم افزار SPSS استفاده شده‌است.