قاعده جمجمه نازك؛ تأثير وضعيت خاص زيان‌ديده بر جبران زيان‌هاي بدني در حقوق كامن‌لا

قاعده جمجمه نازك، به‌عنوان اختراع قضايي قرن بيستم، برآمده از دل دعاوي آسيب‌هاي جسماني است. اين قاعده در جايي به‌كار مي‌رود كه تقصير خوانده به‌دليل آسيب‌پذيري و حساسيت‌هاي از پيش موجود در زيان‌ديده به آسيبي پيش‌بيني‌ناپذيرمنجر مي‌شود.قاعده جمجمه نازك يا خواهان پوست تخم‌مرغي نخستين‌بار توسط قاضي كِنِدي در دعواي دوليو عليه وايت و پسران در سال 1901 اعلام شد. هرچند محل تولد قاعده جمجمه نازك دعاوي آسيب‌هاي جسماني است، اما دادگاه‌ها تمايل دارند تا آن را به دعاوي آسيب‌هاي رواني نيز تسري دهند. اين قاعده استثنايي بر قاعده قابليت پيش‌بيني ضرر است؛ قاعده‌اي كه دردعاوي خسارت‌هاي مالي مورد توجه است.اين قاعده در حقوق ما نيز قابل اعمال است.