بررسي اثر كاربرد اصلاح كننده هاي آلي و معدني بر زيست فراهمي سرب و كادميوم در خاك هاي آهكي

زمينه و هدف: افزايش فعاليت‌هاي كشاورزي و به دنبال آن رهاسازي آلاينده‌ها از سامانه‌هاي كشاورزي و همچنين گسترش صنايع سبب ورود يون‌هاي فلزهاي سنگين از جمله كادميوم و سرب به محيط زيست مي‌شود. كاربرد جاذب‌ها از روش‌هاي مناسب براي ناپوياسازي فلزهاي سنگين در خاك‌هاي آلوده مي‌باشند. اين پژوهش با هدف بررسي اثر اصلاح‌كننده‌هاي آلي و معدني بر زيست فراهمي سرب و كادميوم در طول زمان انكوباسيون در خاك انجام گرديد. مواد و روش‌ها: تيمارها آزمايش شامل كاربرد سه سطح (0، 1 و 5 درصد وزني) اصلاح‌كننده‌هاي آلي (بيوچار 640 و بيوچار 420)، اصلاح‌كننده‌هاي معدني (زئوليت، بنتونيت، ليكا و پوميس) و دو زمان (90 و 180 روز) به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي در سه تكرار بود. در پايان زمان انكوباسيون زيست فراهمي سرب و كادميوم با روش DTPA و EDTA تعيين شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد گذشت زمان باعث افزايش زيست فراهمي سرب و كادميوم عصاره‌گيري شده با DTPA گرديد. همچنين، افزودن بيوچار 640 ، بنتونيت و سطح 5 درصد زئوليت سبب كاهش مقدار سرب عصاره‌گيري شده با EDTA گذشت زمان شدند بيشترين ميزان كاهش سرب عصاره‌گيري شده با EDTAبا گذشت زمان در سطح 1 درصد بيوچار 640 مشاهده گرديد. كاربرد اصلاح‌كننده‌هاي آلي (بيوچار 640 و 420) و معدني (پوميس، ليكا، زئوليت و بنتونيت) سبب افزايش مقدار كادميوم عصاره‌گيري شده با EDTA با گذشت زمان شدند. نتيجه‌گيري: اصلاح‌كننده‌هاي آلي بدليل ظرفيت تبادل كاتيوني و كربن آلي بالايي كه نسبت به اصلاح‌كننده‌هاي معدني دارند، در تثبيت فلزات موثرتر بودند.