نمونه‌هايي از تأويل آيات قرآن در مثنوي مولانا

Examples of Ta’vil of Quranic Verses in Mathnavi Ma’navi

در اين مقاله چهارده نمونه از آيات قرآن را كه مولانا جلال الدين بلخي در مثنوي به تأويل عرفاني آنها پرداخته است - بعد از ذكر مقدمة كوتاهي دربارة «تأويل»-، آورده و بررسي و تحليل كرده‌ايم. نمونة آن‌ها «ارض الله واسعةٌ» است كه مولانا به عوالم روحي و دنيايي فراحسّي تأويل كرده است كه اولياي حق آن جايند. يا «قرضاً حسناً» است كه به نظر او «از تن كاستن و به افزودن به جان» است. يا «اقتلو انفسكم» دربارة بني ­اسرائيل است كه به كشتن نفس تأويل شده است و ...؛ در نتيجه‌گيري «تأويل» در مثنوي به كوتاهي گزارش شده است.