مقايسه تحمل پريشاني، سلامت معنوي و مديريت تعارض بين سربازان وظيفه بومي و غيربومي يك سازمان نظامي

A Comparison of Distress Tolerance, Spiritual Well-Being and Conflict Management among Native and Nonnative Soldiers in a Military Organization

مقدمه: پژوهش حاضر به مقايسه تحمل پريشاني، سلامت معنوي و مديريت تعارض بين سربازان وظيفه بومي و غيربومي آجا پرداخته است. روش: تعداد 750 نفر از سربازان با تحصيلات پنجم تا ديپلم، مجرد و با سابقه خدمت 5 تا 17ماه كه در پاييز 1396 در حال خدمت بودند، تعيين و از بين آنها به روش نمونه‌گيري چندمرحله‌اي و براساس جدول مورگان تعداد 250 نفر به‌عنوان نمونه موردنظر انتخاب شد. باتوجه‌به روش پژوهش (علي ـ مقايسه‌اي) و با درنظرگرفتن معيارهاي بومي و غير‌بومي‌بودن، آنها را به دو گروه تقسيم و پرسشنامه‌هاي مقياس تحمل پريشاني، سلامت معنوي پولوتزين و اليسون و مديريت تعارض رابينز بين آنها تقسيم شد و پس از جمع‌آوري‌، براي تحليل نتايج از آزمون تحليل واريانس چندمتغيره (مانوا) استفاده شد. نتايج: يافته‌ها نشان داد كه تفاوت دو گروه، در متغير تحمل پريشاني (001/0P<، 224/105= F) معني‌دار بوده ولي در متغير سلامت معنوي تفاوتي بين دو گروه به‌دست نيامد. همچنين در متغير مديريت تعارض، تفاوت دو گروه در سبك مصالحه، معني‌دار (00/0P<، 62/75= F) است، ولي در دو سبك ديگر (رقابت و اجتناب) تفاوتي به‌دست نيامد. بحث: باتوجه‌به يافته‌هاي پژوهش مي‌توان نتيجه گرفت كه در سربازان بومي نسبت به سربازان غيربومي توانايي تحمل پريشاني بيشتر است و براي مديريت تعارض از سبك كارآمد مصالحه استفاده مي‌كنند

Introduction: The present study deals with a comparison of distress tolerance, mental health and conflict management among native and nonnative soldiers in a military organization. Method: The research population included 750 single soldiers. They were in service in fall, 2017, had served 5 to 17 months of their military service and their education level was from the fifth grade of primary school to high school diploma. From among them, a sample of 250 soldiers was selected using the multi-stage sampling method and Morgan Table. Considering the research method and native/nonnative criterion, the sample was divided into two groups, and they answered the Distress Tolerance Scale, the Polotzin and Elison's Spiritual Well-Being Questionnaire and the Robbins’ Conflict Management Questionnaire. The collected data were analyzed using multivariate analysis of variance (MANOVA). Results: The results indicated a significant difference between the two groups in distress tolerance (F=105.224, p<0.001), but they were not different in spiritual well-being. It was further revealed that, in conflict management, the difference between the two groups was meaningful in compromise style (F=75.62, p<0.001), but in the other two methods (competition and avoidance) no difference was observed. Conclusion: Considering the results, we can conclude that native soldiers have higher distress tolerance ability than nonnative ones, and they utilize compromise as an efficient conflict management method.