تحليل ساختار فرش‌هاي ساساني متعلق به موزۀ دار الآثار الاسلاميۀ كويت

بيان مسئله: در مطالعۀ ساختار فرش‌هاي قبل از اسلام كمبود منابع مكتوب و نمونه‌هاي تصويري در دسترس از چالش‌هاي پيش روي پژوهشگران است. مطالعۀ نمونه‌هاي منتسب به دورۀ ساساني متعلق به موزۀ دار الآثار الاسلاميۀ كويت فرصت قابل تأملي است تا مواردي از آنها براساس برخورداري از شاخص‌ترين نقوش تزئيني و ويژگي‌هاي بصري مورد بررسي قرار گيرند. اهداف پژوهش: ساختار فرش‌هاي مذكور با هدف پاسخگويي به سؤالات زير بررسي شده است:نقوش تزئيني موجود در فرش‌هاي دورۀ ساساني شامل چند گونه هستند؟الگوهاي قابل استخراج از ساختار كلي نمونه‌هاي مورد مطالعه چند گونه است؟ روابط بصري ميان عناصر و فضاهاي تشكيل‌دهنده در نمونه‌هاي مورد نظر چگونه است؟روش تحقيق: روش تحقيق در تحليل نمونه‌ها تحليليتوصيفي و جمع‌آوري اطلاعات به شيوۀ كتابخانه‌اي است. نتيجه‌گيري: نتايج حاكي از آن است كه نقوش موجود در دستبافته‌هاي مورد مطالعه در سه گونۀ حيواني، گياهي و هندسي قابل ارائه هستند. همچنين نظام‌هاي ساختاري حاصل از چينش نگاره‌ها در فضاهاي مختلف فرش‌ها (حاشيه و متن) نقشه‌هاي سه‌گانۀ كف ساده، مشبك و تصويري را مؤكد ساخته است. روابط عناصر تزئيني با يكديگر در فضاهاي مختلف متن و حاشيۀ نمونه‌ها به‌طور نسبي برقرار است. مشخص شد كه استفادۀ پايدار از برخي نقشمايه‌هاي همسان و روابط ميان آنها طبق معدود الگوهاي واحد و رسمي زمانه، مورد استفاده قرار گرفته‌اند.