كاركردهاي وحي در تكامل اخلاقي انسان

اين مقاله درصدد بيان كاركرد‎هاي وحي و نقش محتواي وحياني دين در تكامل اخلاقي انسان است. اين نقش گاهي در قالب معرفت شناسانه و گاهي در قالب روان شناسانه نمايان مي‌شود، و گاهي نيز به صورت غير مستقيم و در قالب معرفي الگوهاي عملي و انسان‎هاي تربيت يافته در سايه وحي در تكامل اخلاقي انسان مؤثر است. وحي يكي از منابع اصلي در معرفت دهي به انسان در زمينه ارزش‎هاي اخلاقي و ضد ارزش‎ها و شناساندن عوامل و زمينه‌هاي رشد اخلاقي و موانع سقوط اخلاقي است. تعاليم وحياني همچنين زمينه بهره برداري بهتر از قواي انسان در راستاي اخلاقي زيستن را براي انسان‎ها فراهم مي‌كند. پشتوانه عمل به فرامين اخلاقي از ديگر كاركردهاي وحي است كه در قالب ايمان و اعتقادات ايجاد مي‎شود. يك نظام جامع اخلاقي بدون ارائه الگوي عملي، نظامي ناقص و كم أثر خواهد بود. وحي در اين زمينه نيز به تكامل اخلاقي انسان كمك مي‎كند.