بررسي اثر بخشي تمرين هوازي منظم بر سطوح فتوئين A- و آديپونكتين در زنان يائسه مبتلا به ديابت نوع 2 داراي اضافه وزن

مقدمه: سطوح بالاتر فتوئينA- و هيپوآديپونكتيني با اختلال در تنظيم گلوگز و پاتوژنرز ديابت نوع 2 همراه است. لذا هدف از تحقيق حاضر بررسي اثرات تمرين هوازي منظم بر سطوح پلاسمايي فتوئين- A و آديپونكتين در زنان يائسه مبتلا به ديابت نوع 2 داراي اضافه وزن بود. روش كار: در اين تحقيق نيمه تجربي، ابتدا به صورت در دسترس و هدفمند 20 زن يائسه مبتلا به ديابت نوع 2 انتخاب و سپس به روش تصادفي ساده به گروه هاي تمرين و كنترل تقسيم شدند. برنامه تمريني شامل 25 تا 40 دقيقه تمرين هوازي با شدت 50تا 70 حداكثر ضربان قلب، 3 جلسه در هفته و به مدت 8 هفته بود. سطوح پلاسمايي فتوئينA- و آديپونكتين به روش الايزا، و گلوگز به روش رنگ سنجي آنزيماتيك سنجيده شد. آناليز داده ها با استفاده از آزمون هاي t زوجي و tمستقل در سطح معني داري 0/05˂P انجام شد. يافته ها: بر اساس نتايج 8 هفته تمرين هوازي با كاهش سطوح گلوگز(0/002=P)، فتوئين-A(p=0/001) و وزن بدن(0/001=P) و هم چنين افزايش آديپونكتين (0/001>P) در گروه تمرين كرده در مقايسه با گروه كنترل بود. نتيجه گيري: به نظر مي رسد فعاليت ورزشي هوازي منظم مي تواند برخي از اثرات مطلوب خود را در شرايط پاتولوژيكي ديابت نوع 2 را بواسطه كاهش سطوح پلاسمايي فتوئينA- و تنطيم مثبت آديپونكتين ميانجي گري كند

Introduction: Higher levels of fetuin-A and hypoadiponectinemia are associated with impaired glucose regulation and pathogenesis of type 2 diabetes. The aim of this study was to determine of effect of regular exercise training on Fetuin-A and Adiponectin levels in postmenopausal overweight women with type 2 diabetes mellitus (T2DM). Materials & Methods: In this semi experimental research, twenty sedentary postmenopausal overweight with T2DM were selected through convenience sampling and then randomly divided into control and exercise groups (n=10). Training program consisted of 25-40 minutes of aerobic exercise at 50-70 percent of maximal heart rate, 3 sessions per week for 8 weeks. The plasma levels of Fetuin-A and Adiponectin using ELISA method and glucose levels via enzymatic colorimetric method were measured. Data were analyzed by paired and independent t tests. The level of statistical significance was set at P< 0.05. Results: Based on the results, after 8 weeks of aerobic exercise the levels of fasting glucose (P = 0.002), Fetuin- A (P = 0.001) and body weight (P = 0.001) decreased in postmenopausal women with type 2 diabetes and adiponectin levels (P< 0.001) increased. Conclusion: It seems that regular aerobic exercise can mediate some of its beneficial effects in the pathological conditions of type 2 diabetes by lowering plasma levels of Fetuin-A and up-regulating adiponectin.