نظام ارجاع الكترونيك و اهميت آن در مراقبت‌هاي بهداشتي

مديريت ارايه مراقبت ها به بيمار در ايران با اهداف كلي بهبود دسترسي به مراقبت هاي سلامت و برقراري نظام ارجاع، به خصوص براي جمعيت كشور در شهرهاي كوچك و روستاها و برقراري عدالت در بهره مندي از خدمات سلامت و افزايش پاسخگويي نظام سلامت، از طريق برنامه پزشك خانواده از سال 1384 به اجرا گذارده شد. بهترين اقدام براي پركردن فاصله ميان نظام شبكه بهداشت و حوزه درمان ارايه خدمات سطح بندي شده و اجراي نظام ارجاع بود. در نظام ارجاع، سطوح ارايه مراقب تها از عمومي به تخصصي و از پيشگيري اوليه تا درمان هاي پيچيده، با هدف مديريت هزينه ها و بيماري ها نظم مي يابد. از دوران قبل از انقلاب و اوايل انقلاب در كشور در مورد خدمات بهداشتي و درماني جامعه طرح هاي پايلوت اجرا و فراز و نشيب هايي طي شد. براي دسترسي آسان مردم به گسترده ترين و اساسي ترين نيازهاي بهداشتي، با در نظرگرفتن اطلاعات اقليمي و جمعيتي قابل دسترس ضابطه هاي كلي مبناي گسترش واحدهاي بهداشتي كشور قرار گرفت كه از جمله سهولت دسترسي جغرافيايي، دسترسي فرهنگي سطح بندي و ادغام خدمات و ارايه خدمت از طريق نظام ارجاع با تأكيد بر پسخوراند سطوح بعدي و... بود.