ارائه مدلي جهت مديريت ريسك هاي ايمني پروژه‌هاي ساختماني ناجا مبتني بر رويكرد هاي معاونت مهندسي ناجا با بكارگيري روش ANP

بدون عنوان

صنعت ساختمان بيش از ديگر صنايع ، با عدم قطعيٌت و ريسك مواجه است، از اين رو تحليل ريسك يكي از مهمترين اقداماتي است كه در مديريت پروژه‌هاي بزرگ ساختماني بايد انجام شود. فرآيند تحليل شبكه اي (ANP) به عنوان يكي از مفيدترين ابزارهاي ارزيابي ريسك براي تعيين روابط داخلي بين معيارها يا زير معيارها است، كه تا به امروز در گستره وسيعي از صنايع مورد استفاده قرار گرفته است. اين روش مي تواند تأثيرگذاري تمامي زير معيارها بر يكديگر را مشخص كند تا براي تعيين اولويت ريسك‌ها و برنامه‌ريزي براي مديريت آنها در نظر گرفته شود. هدف از اين مطالعه،بهينه‌سازي مديريت ريسك هاي ايمني در صنعت ساختمان است. در اين تحقيق جهت جلوگيري از محدوديت هاي روش AHP براي مديريت ريسك هاي ايمني از روش ANP استفاده گرديده است. در مطالعه موردي، ارزيابي ريسك هاي ايمني دو نوع مختلف از پروژه‌هاي ساختماني ناجا در نظر گرفته شد. طبق بررسي مطالعات گذشته و مصاحبه با خبرگان فعال در پروژه هاي ناجا تعداد  ريسك اصلي و  ريسك فرعي ايمني در پروژه‌هاي ساختماني اين سازمان شناسايي شدند و با استفاده از رويكرد پيشنهادي به ارزيابي ريسكهاي ايمني و علل ريشه اي ريسك‌ها پرداخته شد. طبق نتايج بدست آمده عواملي همچون، تحصيلات پايين، طولاني شدن فعاليت ها و عدم تجربه و تخصص به عنوان مهمترين ريسك‌ها شناخته شدند. در نهايت استراتژي‌هاي كاهش و راهكارهايي جهت جلوگيري از بروز عوامل خطرآفرين در پروژه‌هاي ساختماني ناجا ارائه گرديد. همچنين در ادامه وظايف مقامات رسمي كشور، وظايف بخش مهندسي ناجا به عنوان كارفرما پروژه‌ها ، پيمانكاران و كارگران در قبال اين ريسك‌ها بيان گرديد. اين مدل براي مسئولان ايمني كارگاه‌هاي ساختماني جهت شناسايي ريسك‌ها، شناسايي علل ريشه‌اي ريسك‌ها و ارائه راهكارهاي كنترل ريسك‌ها كمك شايان توجهي مي كند.

فاقد چكيده