تحرك و فعاليت فيزيكي در نوجوانان

با پيشرفت علم و فناوري، گسترش شهرها و زندگي شهر نشيني، تراكم جمعيت و كمبود فضاهاي سبز، ميزان تحرك و فعاليت بدني افراد كاهش يافته است، نتيجه اين تغييرات در زندگي، افزايش ميزان چاقي، ديابت و بيماري هاي قلبي و عروقي را به همراه دارد. فعاليت بدني مي تواند كيفيت زندگي را براي همگان و در تمام سنين بهبود بخشد. شيوه زندگي فعال در بهبود كيفيت زندگي انسان اثر گذاشته و باعث بهبود و افزايش تعادل، قدرت، هماهنگي، انعطاف پذيري و تحمل در آنان خواهد شد. الگوهاي مناسب فعاليت بدني كه در دوران كودكي و بلوغ كسب مي شوند در طول زندگي هر فرد باقي مي مانند و پايه فعال و سالمي را در زندگي به وجود مي آورند. برعكس، عادات غير سالم مثل زندگي بي تحرك، تغذيه نامناسب و سوءمصرف مواد و... كه در دوران جواني به وجود مي آيند در دوران بزرگسالي نيز معمولاً ادامه پيدا مي كنند. در حقيقت، ورزش وسيله اي جهت تأمين بهداشت و سلامت فرد است و پرداختن به آن سبب سلامت جسمي، رواني و اجتماعي شده و بسياري از مسايل روحي نوجوانان از قبيل رفتارهاي پرخاشگرانه، خجالت، گوشه گيري، افسردگي و نداشتن اعتماد به نفس را بهبود مي بخشد، لذا آموزش و ايجاد نگرش صحيح كودكان و نوجوانان به لزوم انجام فعاليت بدني مطلوب و ورزش، نقش اساسي در تشكيل ساختار شخصيتي و نحوه زندگي آن ها در بزرگسالي دارد. انجام فعاليت بدني مناسب بايد به عنوان بخش ضروري در زندگي همه افراد و از جمله دركودكان و نوجوانان نهادينه شود. اين امر بايد توسط والدين، اولياي مدرسه و سياست گذاران كشور پيگيري و اجرا شود.