تداوم نفوذ ناتو به رهبري آمريكا در افغانستان و تأثير آن بر امنيت ملي ايران

سازمان ناتو به عنوان يك اتحاديه نظامي – سياسي و امنيتي پس از حملات يازده سپتامبر با حضور در طولاني ترين بحران سازمان در افغانستان،به منظور مديريت چالش هاي ضد هژمونيك در حوزه ژئوپليتيكي و ژئواستراتژيكي خاورميانه ، و در تطبيق و تغيير خود در طي اين تحولات شتاب بيشتري داده است.اتحاديه قديمي و منسجم ناتو همواره در خدمت هژمون جهاني آمريكا و تقويت جايگاه تك قطب يك جانبه گرا ايالات متحده در بحران هاي متعدد وارد شده اسست. ايالات متحده با فرصت سازي و بيشينه‌سازي قدرت و نفوذ خود در ناتو و با گسترش اين نهاد در مديريت بحران ها در پي تداوم پرستيژ جهاني خود مي‌باشد.مقاله پيش رو، با بهره‌گيري از متدولوژي تحليلي – تبييني و بر پايه نظريه ثبات هژمونيك در صدد پاسخگويي به چرايي حضور و نفوذ ناتو و آمريكا در مديريت بحران افغانستان پس از يازده سپتامبر و ارزيابي پيامدهاي آن بر امنيت جمهوري اسلامي ايران است. فرضيه مورد آزمون: نگراني هاي امنيتي، مبارزه با تروريسم بين الملل، برقراري ثبات نسبي در افغانستان و جلوگيري از شكل گيري هژمون رقيب در منطقه مي باشد.