نقش هويت در روابط جمهوري اسلامي ايران و عربستان سعودي از 2005 تا 2018 با تأكيد بر نظريه سازه انگاري

جمهوري اسلامي ايران و عربستان سعودي كشورهايي مهم در منطقه پر آشوب خاورميانه هستند. زمينه هاي تقابل و تعارض در روابط دو كشور به دهه هاي گذشته باز مي گردد. اما طي تحولات بعد از انقلاب اسلامي و خصوصاً دهه ي اخير الگوي تعارض مبتني بر هويت بر روابط دو كشور حاكم شده است. كانون هاي حساس بحران در روابط دو كشور در هويت متعارض وهابي-سلفي – عربي محافظه كار عربستان از يكسو و هويت انقلابي- شيعي ايران از سوي ديگر نهفته است. هويت به ساختار منافع و امنيت دو كشور در ارتباط با يكديگر سمت و سو بخشيده است. در روابط ايران و عربستان سعودي در كنار ساير عوامل ذهني همچون فرهنگ، ايدئولوژي و عوامل عيني همانند حوزه رقابت هاي ژئوپليتيك، انرژي و... هويت از اهميت بسزايي برخوردار است. در اين ميان نقش ساختار نظام بين الملل و سياست هاي قدرت هاي بزرگ در تشديد تعارضات هويتي ميان دو كشور نيز برجسته است. روش تحقيق در اين پژوهش از نظر هدف بنيادي و از لحاظ ماهيت كيفي و از لحاظ روش توصيفي است. شيوه گردآوري اطلاعات بر اساس روش كتابخانه اي بوده و اين تحقيق با چارچوب نظري سازه انگاري نشان مي دهد كه فقدان هويت مشترك به عنوان كانون حساس بحران در روابط دو كشور قرار دارد و تعارض هويتي است كه ساير منابع تنش و ناسازواري ميان دو كشور را تشديد و تداوم مي بخشد.