اثربخشي آموزش واقعيت درماني بر راهبردهاي تنظيم هيجاني و تاب‌آوري در دانش‌آموزان مقطع متوسطه شهر تهران

The Effectiveness of Reality Therapy Training on Emotion Regulation Strategies and Resilience in High School Students in Tehran

هدف: هدف پژوهش حاضر تعيين اثربخشي آموزش واقعيت درماني بر راهبردهاي تنظيم هيجان و تاب‌آوري دانش‌آموزان مقطع متوسطه شهر تهران بود. روش شناسي: طرح پژوهش حاضر يك مطالعه نيمه آزمايشي از پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه­ آماري پژوهش شامل دانش‌آموزان دختر دوم متوسطه در منطقه 7 شهر تهران در سال تحصيلي 1397-98 بودند كه با از اين بين افراد واجد شرايط داوطلب به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمايش (15 نفر) و كنترل (15 نفر) قرار داده شدند. گروه آزمايش به مدت 8 جلسه 90 دقيقه اي جلسات آموزش واقعيت درماني را دريافت كردند. روش جمع­آوري داده­ها بر اساس پرسشنامه استاندارد تنظيم شناختي هيجان (گارنفسكي و همكاران، 2001) و پرسشنامه استاندارد تاب‌آوري (كانر و ديويدسون، 2003) انجام گرفت. تجزيه و تحليل اطلاعات به­ دست آمده از اجراي پرسشنامه­ ها از طريق نرم­افزار SPSS23 در دو بخش توصيفي و استنباطي (تحليل كوواريانس) در سطح معناداري 0/05 انجام پذيرفت. يافته ها: نتايج پژوهش نشان داد كه واقعيت درماني بر "تنظيم هيجان" و مولفه هاي آن در دانش‌آموزان موثر است. همچنين واقعيت درماني بر "تاب‌آوري" در دانش‌آموزان موثر بود. (P <0.001) نتيجه گيري: روش مداخله اي واقعيت درماني مي‌تواند تنظيم هيجان و تاب‌آوري دانش‌آموزان را افزايش دهد.

Purpose: The purpose of this study was to determine the effectiveness of reality therapy education on emotion regulation strategies and resilience of high school students in Tehran. Methodology: The present research project was a quasi-experimental study of pre-test-posttest with control group. The statistical population of the study included second high school girls in District 7 of Tehran in the academic year of 2019-18. Were replaced. The experimental group received reality therapy training sessions for 8 90-minute sessions. Data collection was performed based on the Cognitive Emotion Regulation Standard Questionnaire (Garnefsky et al., 2001) and the Resilience Standard Questionnaire (Conner & Davidson, 2003). Data analysis obtained from the implementation of questionnaires through SPSS23 software in two descriptive and inferential sections (analysis of covariance) was performed at a significance level of 0.05. Findings: The results showed that reality therapy was effective in "emotion regulation" and its components in students. Reality therapy also affected "resilience" in students (P <0.001). Conclusion: Real-time intervention therapy increases the excitement and resilience of students as it helps people control their behavior and make better choices in their lives.