تأثير موقعيت شيب و كاربري اراضي بر برخي ويژگي‌هاي فيزيكي و شيميايي خاك در منطقه كوهرنگ استان چهارمحال و بختياري

براي مديريت پايدار خاك بررسي اثرات موقعيت شيب و تغيير كاربري اراضي بر منابع خاك و آب ضروري است. در اين پژوهش، سه نوع كاربري مرتع تخريب شده، كشت ديم و باغ سيب با هدف تأثير موقعيت شيب و كاربري اراضي بر برخي ويژگي‌هاي فيزيكي و شيميايي خاك در منطقه كوهرنگ استان چهارمحال و بختياري انتخاب شد. هر كدام از كاربري‌ها بر اساس موقعيت شيب تقسيم شدند و ماده آلي (OM)، هدايت هيدروليكي (KS)، شاخص آب‌گريزي (RI)، رس قابل پراكنش (DC) و ميانگين وزني قطر خاكدانه‌ها (MWD)، به‌عنوان ويژگي‌هاي فيزيكي و شيميايي خاك مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه هدايت هيدروليكي بيشترين ضريب تغييرات را داشت. همچنين نتايج مقايسه ميانگين نشان داد كه تمامي ويژگي‌هاي فيزيكي و شيميايي اندازه‌گيري شده، در كاربري‌ها و موقعيت‌هاي مختلف شيب داراي تفاوت آماري معني‌دار در سطح 5 درصد هستند. به‌طور كلي در هر سه كاربري بر اساس ويژگي‌هاي اندازه‌گيري شده كاربري باغ و موقعيت پايه شيب داراي شرايط كيفي بهتر نسبت به ساير كاربري‌ها و موقعيت‌هاي شيب است. تخريب مراتع و تغيير كاربري از مرتع به كشت ديم موجب كاهش سطح كيفي خاك شد كه اين امر در درازمدت سبب كاهش بهره‌دهي خاك و خارج شدن برخي زمين‌ها از چرخه توليد خواهد شد. نتايج همبستگي بين ويژگي‌هاي شيميايي و فيزيكي خاك نشان داد كه به‌طور كلي ماده آلي خاك بيشترين همبستگي را با ساير پارامتر‌ها دارد.