تحليلي بر تهديدات هوافضايي، عليه مراكز حياتي و حساس در افق چشم‌انداز 1404

با بررسي و مطالعه اسناد و مدارك موجود در خصوص جنگ‌هاي رخ‌داده در سه دهه اخير و روند توسعه فناوري‌هاي نظامي مرتبط با آن، مي‌توان دريافت كه جنگ‌هاي آينده غالباً هوا فضايي بوده و ساير تهديدات همتراز و ناهمتراز نيز به‌نوعي متأثر از اين رويكرد خواهد بود. براي بقا در چنين شرايطي نيازمند شناخت و تبيين درست از انواع تهديدات هستيم به‌نحوي‌كه بتوان با اشراف كامل به تهديدات حال حاضر و شناخت تهديدات آينده از ناحيه دشمن نسبت به بهره‌گيري و مديريت صحنه جنگ اقدام نمود. بنابراين، هدف اصلي اين تحقيق تبيين تهديدات هوافضايي عليه مراكز حياتي و حساس در افق چشم‌انداز 1404 است كه با توجه به ماهيت موضوع، از نوع توسعه‌اي – كاربردي و روش آن نيز از نوع پژوهش‌هاي كيفي (تحليل محتوا) است. ابزار گردآوري داده‌ها از طريق مصاحبه عميق انجام‌گرفته و براي اعتبار يابي از 5 نفر از صاحب‌نظران در اين حوزه استفاده‌شده و پايايي نيز با استفاده از مرور همتا انجام گرفت. جامعه آماري شامل مجموعه مديران، فرماندهان و خبرگان، در سطوح راهبردي و آشنا به مباحث دفاع هوايي است كه به تعداد 16 نفر به‌صورت هدفمند براي مصاحبه عميق انتخاب گرديد. نتايج يافته‌هاي تحقيق نشان داد كه تهديدات هوافضايي در پنج گروه شامل هواپيماهاي باسرنشين، پرنده‌هاي بدون سرنشين، موشك‌ها، حسگرهاي فضاپايه، سايبر و الكتروسايبر است كه هركدام داراي ويژگي‌هاي (قابليت‌ها و فناوري‌هاي) مرتبط به خود است كه در فرايند تحقيق تشريح شده است.