مقايسه انگيزش تحصيلي، خودتنظيمي و خود ارزشمندي دانش‌آموزان تيزهوش و عادي شهر كرج

هدف اين پژوهش مقايسه انگيزش تحصيلي، خودتنظيمي و خود‌ارزشمندي بين دانش‌آموزان تيزهوش و عادي بود. روش پژوهش علي ـ مقايسه‌اي بود. جامعه آماري تمامي دانش‌آموزان دختر پايه يازدهم مدرسه‌هاي تيزهوش و عادي آموزش‌وپرورش ناحيه يك شهر كرج در سال تحصيلي 98-97 در حال تحصيل هستند كه در مجموع 2107 نفر مي‌شدند. از طريق روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي، يك مدرسه دخترانه از بين مدرسه‌هاي آموزش‌وپرورش ناحيه يك كرج انتخاب شد و از بين كلاس‌هاي پايه يازدهم آن مدرسه دو كلاس به تصادف و به تعداد 50 نفر انتخاب شدند. انتخاب نمونه از دبيرستان تيزهوشان هم به تعداد 50 نفر و به‌صورت هدفمند بود. آزمودني‌ها به پرسش‌نامه ‌هاي انگيزش تحصيلي والرند و همكاران (1992)، پرسش‌نامه راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي پينتريج و دي گروت (1990) و پرسش‌نامه خود‌ارزشمندي روزنبرگ (1965) پاسخ دادند. دانش‌آموز‌داده‌ها با روش t مستقل و نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها فرضيه پژوهش را تأييدكردند. نتايج پژوهش نشان داد تفاوت معناداري (P 0/05) در انگيزش تحصيلي، ميزان خود‌ارزشمندي و خودتنظيمي تحصيلي بين دانش‌‌آموزان عادي با دانش‌آموزان تيزهوش ديده شده و دانش‌‌‌آموزان تيزهوش در سه متغير نسبت به دانش‌‌‌آموزان عادي ميانگين بالاتري دارند.