واكاوي مؤلفه هاي كليدي حقوق اساسي بر اساس دو نظريه حكومت مطلقه و ولايت مطلقه

بررسي مقوله هاي آزادي، عدالت، امنيت و حاكميت قانون، در حقوق اساسي، به لحاظ نقشي كه در تعيين ساختار دولت و حقوق ملت دارند، همواره مورد توجه انديشمندان حوزه سياست، حقوق و فقه سياسي بوده است. با عنايت به تشابه ظاهري ميان نظريه ولايت مطلقه و نظريه دولت مطلقه، نسبت سنجي ديدگاه «امام خميني» و «توماس هابز»، از بايسته هايي است كه كم تر مورد عنايت قرار مي گيرد. اين مقاله با روش تحليلي ـ توصيفي، ديدگاه هاي اين دو نظريه پرداز را در خصوص عناصر فوق الذكر بررسي كرده است. يافتههاي مقاله نشان مي دهد كه به رغم قرابت لفظي ميان دولت مطلقه و ولايت مطلقه، اين دو نظريه؛ هم در مباني و معاني و هم در برداشت از عناصر كليدي حقوق اساسي، تمايزات اساسي دارند. اقتدارگرايي، عدم التزام به حاكميت قانون و امنيتي كردن فضاي جامعه از پيامدهاي نظريه حكومت مطلقه هابزي است؛ در حالي كه اين پيامدهاي نامقبول، جايگاهي در انديشه ولايت مطلقه ندارد.