در برابر خشونت نمادين: نقد فرهنگ مدرن از منظر هربرت ماركوزه و پير بورديو

بدون عنوان

رشد علم و فناوري در قرن بيستم، به انسان اميد به پيشرفت و تعالي داد. اما آرمان آزادي، برابري و خوشبيني در سايه خرد جهان شمول در عمل با ناكامي و سرخوردگي مواجه شد. در تندباد بيامان مدرنيته، آشفتگي هاي اجتماعي فجايع و كشتارهاي دسته جمعي، مانند جنگ جهاني، از خود بيگانگي و دربند كشيدن خويشتن انسان، چالش فقر و غنا، اميد را به نااميدي مبدل ساخت. در اين بستر به وجود آمده، متفكران اجتماعي و جامعه شناسان، نقد اوضاع اجتماعي را در نقد فرهنگ برآمده از تحولات قرن بيستم دانستند كه نقش محوري در پويش هاي نابرابري هاي اجتماعي و اقتصادي داشته است.

فاقد چكيده