ارائه يك روش زمانبندي وظيفه تحمل‌پذير خطا به منظور استفاده بهينه ازمنابع در محيط رايانش ابري

در سال‌هاي اخير رايانش ابري در حال تبديل شدن به يك فناوري مهم در حوزه‌ي فناوري اطلاعات است. در محيط رايانش ابري احتمال بروز خطا وجود دارد. روش‌هاي متفاوتي براي مقابله با خطاها وجود دارد ولي با توجه به ويژگي‌ها و خصوصيت‌هاي محيط رايانش ابري، استفاده از روش‌هاي تحمل‌پذيري خطا بهترين انتخاب براي مقابله با خطا در اين محيط است. يكي از بزرگ‌ترين مسئله‌ها در روش‌هاي تحمل‌پذيري خطا، استفاده بهينه از منابع است. استفاده بهينه از منابع هم براي فرآهم‌آورندگان سرويس‌‌هاي ابري و هم براي مشتريان سرويس‌‌هاي ابري داراي اهميت زيادي است. متأسفانه استفاده بهينه از منابع در روش‌هاي تحمل‌پذيري خطا در رايانش ابري، خيلي مورد توجه پژوهشگران و فرآهم آورندگان سرويس‌‌هاي ابري قرار نگرفته است. در اين مقاله سعي شده است با در نظرگرفتن وابستگي بين وظايف، يك روش تحمل‌پذيري خطا بر روي ماشين‌هاي مجازي ارائه شود كه علاوه بر تحمل‌پذير بودن در برابر خطا، به بهينگي در استفاده از منابع نيز دست يابد. در اين روش با استفاده از يك زمانبند اولويت‌دار، به هر يك از وظايف يك اولويت اختصاص داده مي‌شود. سپس وظايف به ترتيب اولويت­شان جهت پردازش به ماشين‌هاي مجازي فرستاده مي‌شوند. نتايج حاصل از شبيه‌سازي روش پيشنهادي توسط شبيه‌ساز كلاودسيم نشان مي‌دهد كه روش پيشنهادي نسبت به روش تكرار توانسته است بهينگي بيشتري در استفاده از منابع را به ارمغان بياورد و با ضريب اطمينان 95 درصد، به 15/ 29% و 74/ 22% بهبود در استفاده از تعداد پردازنده و 76/30% و 22.34% بهبود در استفاده از حافظه و 71/ 29% و 88/ 22% بهبود در استفاده از پهناي باند دست يافته است.