اخلاق نوع دوستانه: مروري به انديشه‌هاي اجتماعي بايزيد بسطامي

بدون عنوان

كار ما شايد اين است/ كه ميان گل نيلوفر و قرن/ پي آواز حقيقت بدويم. (سهراب سپهري) آيا ميراث عرفاني كه از بزرگان عرفان ما، نظير مولانا، سنايي، عطار، ابوسعيد، بايزيد و ... به يادگار مانده است، مي‌تواند انسان امروزي را كه به قول سهراب در «عصر معراج پولاد و اصطكاك فلزات» در ميان هياهو گرفتار آمده و با هزاران درد و بيماري رواني دست به گريبان است، به كار آيد؟ اين شخصيت‌ها «آواز حقيقت» هستند و براي انسان هر عصر و زماني حرف دارند. ميراث آن‌ها داروخانه بزرگي است كه براي هر دردي، دارويي در پيشخوان خود دارد. اين ميراث كهن فقط براي تزئين (دكور) كتاب‌خانه‌ها نيست، بايد خواند و درس‌ها گرفت. يكي از مهم‌ترين دلايل انحطاط اخلاقي در جامعه امروز ايراني، دور شدن از دامان پرمهر و محبت اين ميراث گران‌بهاست. ما در اين مقاله سعي داريم به اين نكته بپردازيم كه انسان امروزي چگونه مي‌تواند از انديشه‌ها و اقوال بايزيد بسطامي بهره گيرد تا در آرامش كامل روزگار بگذراند. اميد است كه مقبول افتد.

بدون چكيده