روش معلمي نقالي براي آشناكردن دانش آموزان دوره اول متوسطه با شاهنامه

شاهنامه ذاتاً جذاب است اما در برابر رسانه‌‌هاي مدرن براي كودكان و نوجوانان جذابيت كمتري دارد. پس، براي آموزش شاهنامه به كودكان بايد به دنبال روشي جذاب بود. حدود 9 سال است كه نگارندگان اين مقاله كوشيده‌اند با روشي متفاوت دانش‌آموزان متوسطه اول را با شاهنامه آشنا كنند. هدف اصلي آن‌ها در كلاس، ايجاد فضا و محيطي است براي آشنايي با شاهنامه و لذت‌بردن از آن؛ در نتيجه، رويكرد‌شان آموختن معناي لغات شاهنامه يا توانمند‌كردن دانش‌آموزان در معنا كردن ابيات دشوار شاهنامه نيست بلكه مي‌خواهند دانش‌آموز از برخورد با شاهنامه و خواندن آن واهمه‌اي نداشته باشد و درك و دريافتي كلي از ابيات به دست آورد تا بتواند از رويه عبارات شاهنامه فراتر رود و از داستان‌هاي آن لذت ببرد. شيوه خوانش ابيات در كلاس به‌صورت نقالي است. معلم- نقال با لباس و عصاي نقالي در هر جلسه، داستان يا قسمتي از يك داستان شاهنامه را نقالي مي‌كند. همچنين، ترجيح بر آن است كه در هر جلسه دو معلم- نقال حضور داشته باشند تا شيوه اجرا به تئاتر نزديك‌تر شود. براي جلوگيري از يك طرفه‌شدن كلاس هم تدابيري براي حضور و فعاليت بيشتر دانش‌آموزان در جريان نقالي انديشيده‌ شده است.