نقش ميانجي­گر مدل پنج عاملي شخصيت در رابطه بين طرحواره­هاي ناسازگار اوليه و خشونت زناشويي

ﻣﻘﺪﻣﻪ: از ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﻬﻤﯽ ﮐﻪ در ﺳﺎلﻫﺎي اﺧﯿﺮ ﺑﻪ آن ﺗﻮﺟﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ و ﺑﺮ ﺧﺸﻮﻧﺖ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺑﻪﺳﺰاﯾﯽ دارد، ﻃﺮحوارهﻫﺎي ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎر اوﻟﯿﻪ و ﺻﻔﺎت ﭘﻨﺞ ﻋﺎﻣﻠﯽ ﺷﺨﺼﯿﺖ اﺳﺖ. ﻫﺪف ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻧﻘﺶ ﻣﯿﺎﻧﺠﯽﮔﺮ ﻣﺪل ﭘﻨﺞ ﻋﺎﻣﻠﯽ ﺷﺨﺼﯿﺖ در راﺑﻄ ﺑﯿﻦ ﻃﺮحوارهﻫﺎي ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎر اوﻟﯿﻪ و ﺧﺸﻮﻧﺖ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ ﺑﻮد. روش ﭘﮋوﻫﺶ: روش ﭘﮋوﻫﺶ ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ از ﻧﻮع ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ و ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎري ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺎﻣﻞ ﻫﻤﻪ داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﻣﺘﺄﻫﻞ داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ واﺣﺪ وراﻣﯿﻦ در ﻧﯿﻤﺴﺎل ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ اول 1395-96 ﺑﻮد. اﺑﺰار ﭘﮋوﻫﺶ ﻣﻘﯿﺎس ﺗﺎﮐﺘﯿﮏﻫﺎي ﺗﻌﺎرﺿﯽ ﺗﺠﺪﯾﺪ ﻧﻈﺮ ﺷﺪه؛ نسخه ﮐﻮﺗﺎه ﭘﺮﺳﺶﻧﺎﻣﻪ ﻃﺮﺣﻮاره و ﻣﻘﯿﺎس ﭘﻨﺞ ﺑﺰرگ ﺑﻮد. دادهﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش ﻣﺪلﯾﺎﺑﯽ ﻣﻌﺎدﻻت ﺳﺎﺧﺘﺎري ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺷﺪﻧﺪ. ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎ: ﻧﺘﺎﯾﺞ ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺸﺎن داد ﻋﺎﻣﻞ روانرﻧﺠﻮرﺧﻮﯾﯽ ﺷﺨﺼﯿﺖ راﺑﻄﻪ ﺑﯿﻦ ﻃﺮحوارهﻫﺎي ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎر اوﻟﯿﻪ و ﺧﺸﻮﻧﺖ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ )2/73=B=0/2183 ،Z( را در ﺳﻄﺢ 0/01 ﻣﯿﺎﻧﺠﯽﮔﺮي ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﻋﺎﻣﻞ ﺗﻮاﻓﻖﭘﺬﯾﺮي ﺷﺨﺼﯿﺖ راﺑﻄﻪ ﺑﯿﻦ ﻃﺮحوارهﻫﺎي ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎر اوليه ﺧﺸﻮﻧﺖ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ )2/51=B=0/1781 ،Z( را در ﺳﻄﺢ 0/05 ﻣﯿﺎﻧﺠﯽﮔﺮي ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﺑﺤﺚ و ﻧﺘﯿﺠﻪﮔﯿﺮي: ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺑﺮ ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎي ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﻃﺮحوارهﻫﺎي ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎر اوﻟﯿﻪ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﺻﻔﺎت ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻧﯿﺰ ﺴﺘﻨﺪ. اﻓﺮاد روانرﻧﺠﻮرﺧﻮ اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻣﺨﺮب و ﻧﺎﺧﺸﻨﻮدي را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ و ﻋﻮاﻃﻒ ﻧﺎﭘﺎﯾﺪاري دارﻧﺪ. اﻓﺮادي ﮐﻪ از ﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪي ﺑﺎﻻﯾﯽ ﺑﺮﺧﻮردارﻧﺪ، اﻏﻠﺐ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ دﯾﮕﺮان ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﺑﺮ ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﺑﺮ دﯾﮕﺮان ﺗﺄﮐﯿﺪ دارﻧﺪ و در ﮐﻞ آنﻫﺎ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ. در ﻧﻬﺎﯾﺖ اﯾ ﺻﻔﺎت ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻓﺮاﺧﻮاﻧﯽ ﯾﺎ ﻋﺪم ﻓﺮاﺧﻮاﻧﯽ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻣﯽ ﺷﻮد