خود آسيب‌رساني دانش‌آموزان

بدون عنوان

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي كيفي عوامل مؤثر در رفتار «خودآسيب‌رساني» دانش‌آ‌موزان بوده است. مواد و روش‌ها: پژوهش از نوع توصيفي و در حيطه پژوهش‌هاي كيفي بود و به روش پديدار‌شناسي انجام گرفت. نمونه‌گيري به روش در دسترس انتخاب شد و تا اشباع داده‌ها ادامه يافت كه حاصل آن نمونه‌اي 18 نفري بود. براي گردآوري داده‌ها از مصاحبه با نمونه دانش‌آموزاني كه به «خود‌آسيب‌رساني» دست زده بودند و خانواده آن‌ها انجام شد. به‌منظور دستيابي به موثق بودن و پايايي داده‌ها از معيارهاي بازنگري مصاحبه‌هاي مشاركت‌كنندگان در پژوهش استفاده شد. يافته‌ها: نتايج اين مطالعه كه مبتني بر داده‌هاي كد‌گذاري‌شده بر اساس مصاحبه انجام شده بود، نشان داد كه هشت عامل در رفتار خود‌آسيب‌رسان دانش‌آموزان مؤثرند كه عبارت‌اند از: 1. عوامل خانوادگي؛ 2. عوامل مربوط به دوستان؛ 3. عوامل آموزشي؛ 4. عوامل زيستي؛ 5. عوامل درون‌‌فردي؛ 6. عوامل بين‌فردي؛ 7. عوامل مربوط به محله؛ 8. عوامل مذهبي و معنوي. نتيجه‌گيري: عوامل رفتار خودآسيب‌رسان دانش‌آموزان طيف گسترده‌اي دارد كه با شناخت آن‌‌ها مي‌توان نسبت به پيشگيري و درمانشان اقدام كرد

فاقد چكيده