تأثير آزمايش‌هاي دم دستي در علاقه‌مند كردن دانش‌آموزان به درس فيزيك

فاقد عنوان لاتين

چندين دهه است كه اهميت استفاده از آزمايش و آزمايشگاه در آموزش فيزيك در بين متخصصان آموزش فيزيك و دبيران اين رشته مطرح شده است. همگان بر اين باورند كه فيزيك علمي تجربي است و پيشرفت اين دانش در دنياي كنوني ما نه تنها براساس محاسبات بر روي كاغذ (فيزيك نظري) بلكه در آزمايشگاه‌هايي اتفاق مي‌افتد كه در آن پديده‌هاي نو فيزيكي مورد تجربه و تجزيه و تحليل قرار مي‌گيرند. براي درك مفاهيم اساسي فيزيك به آموزش از راه مشاهده و لمس طبيعت نياز است و اين جز با ياددهي از راه تجربه يا همان انجام آزمايش ممكن نيست؛ همچنين پرداختن صرف به مباحث نظري فيزيك بدون انجام آزمايش باعث خشك بودن كلاس درس مي‌شود و انگيزه دانش‌آموزان را كاهش مي‌دهد. اما عوامل زيادي از جمله كوتاه بودن زمان تدريس، بي‌توجهي به مهارت دانش‌آموزان در انجام آ‌زمايش در ارزشيابي، تجربه و مهارت معلم و كمبود امكانات آزمايشگاهي مانع از تركيب مباحث نظري درس فيزيك و آزمايش‌هاي مربوط به آن در كلاس درس مي‌شود. در اين اقدام‌پژوهي پس از نظرخواهي از دانش‌آموزان و مشورت با همكاران فيزيك، راهكارهاي افزايش علاقه‌مندي دانش‌آموزان به درس فيزيك و تثبيت يادگيري اين درس ارائه شده است.

فاقد چكيده لاتين