تأثير آزاردهنده هاى ذهنى بر كودكان، كمتر از آزاردهنده هاى جسمى و روانى نيست

مروزه كودكان در سراسر دنيا در معرض آلودگي‌هاي شنيداري و ديداري و اطلاعات گاه غيرمستند و منفي قرار مي‌گيرند. آن‌ها گاه بهت‌زده و نگران به صحنه‌ها و خبرها مي‌نگرند و از آنچه مي‌شنوند، چندان سر در نمي‌آورند؛ اينكه معلمان حقوقشان كم است، كاميون‌داران اعتصاب كرده‌اند و ماشين‌هايشان در جاده‌ها رديف شده است، مردم طالب پول‌هايشان هستند و پلاكارد‌ در دست، ملتمسانه حق خود را مي‌خواهند؛ اينكه مادري بچه در بغل و يا پدري پسر در كنار، در صف راه مي‌پيمايد و پول ساختمان‌ و خانه‌اش را از غاصبان طلب مي‌كند، شاهد ديدن پول اسكناس دلار و يا ديگر ارزهاي خارجي است كه حتي نمي‌داند ارزش و كاركرد آن‌ها چيست ولي از مادر و پدر و حتي مربي و مدير مدرسه خود و يا در تاكسي مي‌شنود كه گران و يا ارزان شده است. در حقيقت، او انعكاس خبر خوب و يا بد را از طريق لبخند و گشادگي در چهره‌ها و يا اخم و ترش‌رويي و گاه بد و بيراه بزرگ‌ترها در مي‌يابد.