بهترين ها را در ديگران ببينيد

توانايي تصميم‌گيري در مورد اينكه چه چيزي خوب و پاداش‌دهنده‌ است، در مقابل اينكه چه چيز ناخوشايند است و حس خوبي ايجاد نمي‌كند، از كانال فرامين مغزي صادر مي‌شود. انتقال‌دهنده عصبي1 كه براي كمك به رشد و پديد آوردن مركز پاداش‌دهنده در مغز عمل مي‌كند، دوپامين2 نام دارد. دوپامين نقش بسيار مهم و ارزنده‌اي در تعيين رفتارهاي مثبت، خوش‌خلقي، تمركز، آرامش و رفتارهاي مشخص و معين دارد. اطفال و كودكان نوپا كه توجه مثبت دريافت مي‌كنند، ياد مي‌گيرند كه گوش كنند و تمركز و دقت بيشتري داشته باشند و درمي‌يابند كه برقراري ارتباط و تعامل داشتن با ديگران داراي ارزش و مزايايي است كه ايجاد لذت و خوشحالي مي‌كند، اما كودكاني كه به حال خود رها مي‌شوند يا مورد بي‌توجهي و رفتارهاي منفي قرار مي‌گيرند، مراقبت‌هاي روزانه ناقص، ناچيز و يا بي‌كيفيت دريافت مي‌كنند، با آن‌ها با خشونت و نامهرباني رفتار مي‌شود و يا با لحن تند و عصبانيت با آن‌ها حرف مي‌زنند، ياد مي‌گيرند كه بي‌توجهي، فرياد كشيدن و مزاحمت داراي ارزش است. در حقيقت، آن‌ها به نوعي ياد مي‌گيرند كه اين اعمال لذت‌بخش‌اند. هر مربي و فرد بزرگ‌تري مي‌داند كه چنين كودكاني از ايجاد مزاحمت براي ديگران و آسيب و آزار آن‌ها احساس خوب و رضايت‌بخشي پيدا مي‌كنند. مثال دقيق آن زماني است كه از والدين و يا مربي كودكي مي‌شنويم كه او گويي ميل و گرايش شديدي به رفتارهاي منفي و اذيت كردن و دست انداختن ديگران دارد.