ابريشم‌هاي درباري (پارچه‌هاي ابريشم صفوي در مجموعه‌هاي ژاپني

وجود آثار تاريخي مربوط به دوره صفويه در موزه­ها و مجموعه­ هاي اشراف ژاپني حكايت از برقراري رابطه غيرمستقيم بين دو كشور ايران و ژاپن در قرن هفدهم ميلادي دارد. هدف مقاله حاضر، بررسي مصداقي برخي منسوجات، پارچه­هاي ابريشمي و فرش­هاي به‌‌جا مانده از دوره صفوي در ژاپن است. چگونگي راه يافتن اين آثار به دربار سلطنتي، خاندان‌هاي اشرافي، بازار شهر ادو و ديگر نقاط ژاپن از ديگر اهداف تحقيق است. شناخت اقشار مصرف‌كننده اين نوع منسوجات مي­تواند به شناخت بهتر تاريخ اجتماعي ژاپن در دوره حكومت خاندان توكوگاوا كمك نمايد. اسناد و شواهد نشان مي­دهد كه بيشتر اين آثار توسط شركت هند شرقي هلند يا بازرگانان ديگر كشورها به دربار خاندان سلطنتي و خانه اشراف راه يافته و در مراسم اعياني مانند جشن چاي مورد استفاده قرار گرفته است. در اين تحقيق، مواد به كار رفته در منسوجات و نوع طرح و رنگ ابريشم مورد استفاده در آن با ديگر آثار به‌جا مانده در موزه­ لوور و اماكن مقدس نجف مقايسه مي‌شود. نويسنده با تمركز بر چند نمونه به دنبال يافتن پاسخ عيني براي سؤال‌هاي مطرح‌شده در پژوهش حاضر است.

This article has no abstract