تأثير ورزش بر كاهش ميزان اضطراب و افسردگي پرسنل انتظامي‌شهرستان سردشت

هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثير ورزش بر كاهش ميزان اضطراب و افسردگي نيروي انتظامي‌شهرستان سردشت مي‌باشد. روش: مطالعه از نوع آزمايشي است. جامعه‌آماري پژوهش شامل كليه كارمندان نيروي انتظامي‌ شهرستان سردشت در سال 1397 مي‌باشد. تعداد 40 نفر از كارمندان به‌صورت در دسترس انتخاب شدند. و در دو گروه 20 نفره آزمايشي و كنترل گمارده شدند. سپس گروه آزمايش، 16 جلسه تمرين‌هاي ورزشي را دريافت كرده و گروه كنترل برنامه عادي روزانه خود را گذراند. پس از پايان مداخله، داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌هاي فردي و جمعيت شناختي و سلامت عمومي‌ در سه نوبت (پيش‌آزمون، پس آزمون و پيگيري 3 ماه پس از پايان مداخله) جمع‌آوري شد. يافته‌ها: نتايج تحليل واريانس چند متغييري MANOVA نشان داد كه بين دو گروه آزمايش و كنترل تفاوت معناداري وجود دارد. يعني تمرين‌هاي ورزشي بر كاهش افسردگي و اضطراب كارمندان نيروي انتظامي‌ تأثير داشته است. و مي‌تواند باعث بهبود سلامت عمومي‌ كارمندان نيروي انتظامي ‌شود. نتيجه‌گيري؛ بنابراين مي‌توان گفت به‌وسيله ورزش مي‌توان ظرفيت كارمندان را در مقابله با فشار‌هاي رواني در محل كار افزايش داد و سلامت عمومي‌ آنان را تضمين كرد؛ بنابراين به مديران پيشنهاد مي‌شود كه موجبات نهادينه شدن فعاليت‌هاي بدني و ورزش در سازمان را فراهم كنند.

no abstract