بررسي رابطه تنظيم هيجان و تحمل پريشاني با انگيزش شغلي كاركنان نيروي انتظامي

پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه بين تنظيم هيجان و تحمل پريشاني با انگيزش شغلي كاركنان نيروي انتظامي شهر بجنورد انجام شده است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه كاركنان نيروي انتظامي شهر بجنورد مي‌باشد كه بر اساس جدول كرجسي مورگان 148 نفر از آنان به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي سنجش متغيرهاي پژوهش از پرسشنامه‌هاي تنظيم هيجان گراس (2005)، تحمل پريشاني سيمونز و گاهر (2005) و انگيزش شغلي هاكمن و اولد هام (1980) استفاده شد. پرسشنامه‌ها به روش نمونه‌گيري در دسترس در بين نمونه آماري توزيع شدند. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيره استفاده شد. نتايج ضريب رگرسيون گام به گام نشان داد كه متغيرهاي تنظيم هيجان و تحمل پريشاني قادر به پيش‌بيني انگيزش شغلي كاركنان نيروي انتظامي است. همچنين برابر نتايج حاصل از ضريب همبستگي پيرسون مشاهده شد: بين متغير تنظيم هيجان و متغير تحمل پريشاني به‌طور جداگانه با انگيزش شغلي كاركنان نيروي انتظامي رابطه معناداري وجود دارد (0/5) و همچنين بين تنظيم هيجان و تحمل پريشاني با انگيزش شغلي رابطه معناداري وجود دارد (0/5).

no abstract