ارتباط دين‌داري و نگرش به والد با گرايش به سوء مصرف مواد مخدر در دانش آموزان شهر بجنورد

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه دين‌داري و نگرش به والد با گرايش به سوء مصرف موادمخدر در دانش‌آموزان شهر بجنورد انجام پذيرفت. روش اين تحقيق پيمايشي بوده و جامعه آماري آن را كليه دانش‌آموزان مقطع متوسطه اول شهر بجنورد در سال تحصيلي 1399-1398 به تعداد 10000 نفر تشكيل دادند. بر اساس جدول مورگان و به روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي متناسب با حجم، 373 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب گرديدند. ابزار پژوهش شامل مقياس دين‌داري خداياري فرد و همكاران (1385)، مقياس نگرش به والد والت و هودسن (2007) و مقياس گرايش به موادمخدر ويد و بوچر(1992) بوده كه پايايي آن‌ها با استفاده از آزمون كرونباخ به ترتيب 0/94 ، 0/96 و 0/90 به دست آمد. در اين پژوهش از روش رگرسيون و ضريب همبستگي پيرسون با استفاده از نرم‌افزار 25 SPSS استفاده گرديد. نتايج نشان داد، دين‌داري و نگرش به والد، قادر به پيش‌بيني منفي گرايش به مصرف موادمخدر است (p<0/01). همچنين بين دين‌داري و نگرش به والد با گرايش به مصرف موادمخدر همبستگي منفي معني‌دار وجود دارد. بر اين اساس مي‌توان نتيجه گرفت كه دين‌داري و نگرش به والد مي‌توانند نقش پيشگيرانه‌اي در ارتباط با گرايش به مصرف موادمخدر در دانش‌آموزان داشته باشد و تقويت آن‌ها مي‌تواند به كاهش رفتارهاي آسيب‌رسان همچون مصرف موادمخدر كمك نمايد.

no abstract