مسير شيميايي كنترل نگراني

كريگ هاكسون، بازيكن جايگاه دوم در زمين‌ بيس‌بال، مي‌داند به محض اينكه چوب بيس‌بالش را بچرخاند، مي‌تواند به توپ ضربه بزند. اما اين بار هم، بي‌آنكه توپ به گيرنده آن برسد، به زمين برخورد مي‌كند. كريگ در حالي‌كه با شرمساري به سمت نيمكت بازيكنان ذخيره مي‌رود، مي‌انديشد: «اين هم از سومي‌اش»! نخستين پرتاب از پشت سرش گذشته بود پيش از آنكه بتواند واكنش درستي نشان دهد؛ پرتاب دوم توپي كم‌ارتفاع و خارج از محدوده را حواله‌اش كرده بود و اين هم سومي: توپي چنان پرشتاب و با قدرت كه نتوانست ضربه خوبي به آن بزند. كريگ در جايگاه بازيكنان ذخيره با بي‌قراري به اين سو و آن سو مي‌رود. اگر در بازي سرنوشت‌ساز بعدي كه پيش‌رو دارد نتواند نقش خوبي از خود نشان دهد و توجه مسئول استعداد‌يابي را كه براي تماشاي بازي مي‌آيد، جلب كند بايد با كمك هزينه تحصيل در دانشگاه خداحافظي كند. او به‌‌خوبي مي‌داند آنچه سد راه موفقيتش شده، نگراني براي خوب بازي كردن است. بنابراين تصميم مي‌گيرد براي مهار نگراني خود اقدام مناسبي كند و براي بازي بعد، آمادگي يك بازيكن حرفه‌اي را داشته باشد.