اثر كاربرد برگي سيليكون بر صفات بيوشيميايي و عملكرد دو رقم گندم در شرايط تنش خشكي آخر فصل

به‌منظور بررسي اثر سيليكون بر صفات بيوشيميايي و عملكرد دو رقم گندم نان و ماكاروني تحت شرايط تنش خشكي پايان فصل، پژوهشي مزرعه‌اي به ‌صورت اسپليت فاكتوريل در قالب طرح بلوك كامل تصادفي در سال زراعي 97-1396 به اجرا درآمد. تيمارهاي آزمايش شامل تنش خشكي در دو سطح آبياري مطلوب و قطع آبياري از اواخر گل‌دهي، محلول‌پاشي سيليكون در سطوح صفر،1، 2 و 3 ميلي‌مولار و دو رقم گندم نان (چمران) و ماكاروني (شبرنگ) بود. نتايج نشان داد كه اثرات اصلي تنش خشكي پايان فصل، ارقام و سيليكون بر محتواي كلروفيل a و b، آنزيم پراكسيداز و كاتالاز و عملكرد معني دار ‌بود. محتواي كلروفيل a و b در شرايط تنش خشكي و مصرف 3 ميلي‌مولار سيليكون به ترتيب 44 و 41 درصد افزايش نسبت به شرايط عدم مصرف سيليكون داشتند. همچنين فعاليت آنزيم پراكسيداز و كاتالاز در شرايط تنش خشكي و 3 ميلي‌مولار سيليكون به ترتيب 35 و 52 درصد افزايش را نشان دادند. در شرايط تنش و عدم مصرف سيليكون كلروفيل a و b به ترتيب 55 و 58 درصد كاهش داشتند. در رقم چمران كاربرد برگي سيليكون به ميزان 3 ميلي‌مولار محتواي كلروفيل a و b و فعاليت آنزيم پراكسيداز و كاتالاز را به ترتيب به ميزان 54.9، 37.8، 44.8 و 46.7 درصد افزايش داد كه درنهايت منجر به افزايش 19.7 درصد عملكرد دانه نسبت به رقم شبرنگ در شرايط تنش خشكي گرديد.