نظريه‌پردازي؛ الگوي راهبردي دين در توليد امنيت فرهنگي

فرهنگ وجه مميزه و مؤلفه اصلي قدرت ملي در عصر جديد بوده و اقتدار فرهنگي در نظام جمهوري اسلامي ايران برگرفته از اصول و مباني فرهنگ اسلام كه درواقع جهان‌بيني انقلاب اسلامي بود، مي‌باشد. وظيفه نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران، چه آحاد مردم و چه مسئولان در همه سطوح، تربيت مردم بر اساس جهان‌بيني اسلامي و معنويت الهي آن مي‌باشد. اين تلاش زمينه‌ساز تشكيل «تمدن اسلامي» مي‌باشد. طراز چنين انساني، هم باعث تثبيت و تقويت نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران گرديده و هم باعث نفوذ و كارآمدي تصميم‎سازان و تصميم‌گيرندگان آن بوده و در عرصه بين‌المللي نيز قدرت نرم جمهوري اسلامي ايران افزايش مي‌يابد. از سويي ديگر با توجه به اينكه پيامبر گرامي اسلام(ص) به مدد آيات الهي وحي جان‌هايي را پروراند، تطهير كرد و قلب‌هايي را سرشار از نور ساخت و به راه خداي شكست‌ناپذير و ستوده راه داد؛ اين سؤال اساسي مطرح مي‌شود كه كلام نوراني وحي با چه روشي، انسان‌ها را به بلنداي تحول فرهنگي و همه‌جانبه فردي و اجتماعي رساند؟ روش اين «تحول همه‌جانبه» چه بود؟ آيا امكان الگوبرداري از آن وجود دارد؟ پاسخ به اين سؤال راه كشف بسياري از تحولات فرهنگي در عرصه هاي كلان و راهبردي جامعه و پاسخگوي دغدغه توليد دانش اسلامي در حوزه‌هاي تربيت اسلامي، مديريت، سياست و ... در محضر نوراني كلام وحي خواهد بود. اين تحقيق بر اساس هدف توسعه‌اي بوده و به دنبال توضيح اهميت جايگاه نزول تدريجي قرآن در مديريت تحول فرهنگي جامعه و شيوه استخراج اصول تحول همه‌جانبه از كلام نوراني وحي و تبيين رابطه آن با امنيت فرهنگي و تأثير آن در استحكام ساخت دروني قدرت ملي جمهوري اسلامي ايران و تقويت و توسعه اقتدار ملي، به روش توصيفي فرا تحليلي مي‌باشد.