ارتباط سطح سرمي روي با وزوز گوش در بيماران با كاهش شنوايي

مقدمه: در اين مطالعه در صدد شديم تا به بررسي سطح سرمي روي در بيماران مبتلا كاهش شنوايي بپردازيم و ارتباط آن را با ميزان وزوز گوش بيماران بسنجيم. روش بررسي: در اين مطالعه مقطعي 110 نفر از بيماران بالاي 20 سال كه با شكايت كاهش شنوايي و وزوز گوش به درمانگاه گوش و حلق و بيني مراجعه كردند، مورد بررسي قرار گرفتند. بيماران شركت‌كننده در ابتدا به‌وسيله يك متخصص گوش و حلق و بيني به‌وسيله شرح‌حال و معاينه فيزيكي ويزيت شده و ازنظر كاهش شنوايي و همچنين اندازه‌گيري شدت و فركانس وزوز گوش توسط تست‌هاي شنوايي‌سنجي استاندارد تحت بررسي قرار گرفتند سپس جهت بررسي سطح سرمي روي تحت نمونه‌گيري از خون ناشتا قرار گرفتند. نتايج: ميانگين سطح سرمي روي 27.62 ±85.32 و ميانگين فركانس وزوز گوش 2.76 ± 4.94 بوده كه هر دو بين گروه‌هاي مختلف اختلاف معناداري داشته‌اند (0.001=P). ميانگين شدت وزوز گوش نيز 4.56 ± 7.77 بوده است و بين گروه‌هاي مختلف اختلاف معناداري نداشته است (0.677=P). سطح سرمي روي و فركانس وزوز گوش با ضريب همبستگي 0.205 (0.032=P) و سطح سرمي روي و ميزان شدت وزوز گوش با ضريب همبستگي 0.249 باهم در ارتباط بوده‌اند (0.009=P). نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج مطالعه حاضر تأثير مثبت سطح سرمي روي بر ميزان شدت و فركانس وزوز گوش مشخص شده است به‌گونه‌اي كه با كاهش سطح سرمي روي اين مقادير در فركانس‌هاي پايين‌تر بروز مي‌يابند.