ارزيابي قابليت اطمينان انساني در فرآيند عمل جراحي آپاندكتومي با استفاده از روش استاندارد واكاوي ريسك خطاي انساني (SPAR-H)

مقدمه: پيامدهاي جبران‌ناپذير خطاي انساني در بخش بهداشت و درمان، ايمني بيماري را به يك اصل با اهميت در مشاغل پزشكي تبديل كرده است. هدف از مطالعه حاضر بررسي احتمال خطاي انساني در پرسنل اتاق عمل در فرآيند عمل جراحي آپاندكتومي بود. روش بررسي: اين مطالعه مقطعي و توصيفي جهت شناسايي و ارزيابي احتمال خطاي انساني در وظايف پرسنل اتاق عمل در فرآيند عمل جراحي آپاندكتومي در بيمارستان شهيد صدوقي يزد صورت گرفت. در ابتدا با مصاحبه با پرسنل و مطالعه روند و رويه‌هاي انجام كار، وظايف شغلي پرسنل با استفاده از روش تحليل سلسله مراتبي وظايف (HTA) مورد واكاوي قرارگرفته‌اند. در نهايت احتمال خطا با استفاده از روش SPARH براي وظايف متفاوت محاسبه شد. نتايج: احتمال خطاي انساني ميانگين براي كل وظايف برابر 0.173 بود. همچنين بيشترين ميانگين احتمال خطا مربوط به وظايف متخصص بيهوشي (0.23) و كمترين مربوط به وظايف اسكراب (0.101) بوده است. نتيجه‌گيري: بيشتر بودن احتمال رخداد خطا در وظيفه تكرار داروهاي بيهوشي نسبت به بقيه وظايف مي‌تواند نشانگر تأثير زياد فرآيندهاي شناختي در رخداد خطا باشد. جهت كاهش احتمال خطاي انساني مي‌توان كاهش وابستگي را از طريق انجام وظايف توسط افراد متفاوت و در صورت امكان با فاصله زماني از هم انجام داد. همچنين استرس، پيچيدگي و رويه‌هاي كاري به‌عنوان مهم‌ترين عوامل مؤثر بر قابليت اطمينان انساني شناخته شدند.