بررسي عوامل اقتصادي مؤثر امنيت عمومي (مطالعه موردي استان لرستان)

شناسايى عوامل و عناصر تأمين امنيت عمومي و احساس ايمنى از پيش شر­ط­هاى اساسى براي برنامه­ريزى به منظور ارتقاى سطح امنيت عمومي است و نقش زيادي در برنامه­ريزى­هاى راهبردى دولت­ها دارد. در اين پژوهش با تدوين مدلي تجربي مبني بر عوامل اقتصادي مؤثر بر امنيت عمومي و با استفاده از يك مدل اقتصادسنجي و روش OLS آثار عوامل مؤثر اقتصادي بر امنيت عمومي در استان لرستان در دوره زماني 1375 تا 1395 تحليل مي­شود. از متغير جرايم به عنوان شاخص نبود امنيت عمومي استفاده شده است و عوامل اقتصادي عبارت اند از: شاخص فلاكت (مجموع دو شاخص تورم و بيكاري)، توليد ناخالص داخلي و ضريب جيني و شاخص اعتماد كه آثار آنها بر متغير وابسته تحقيق معنادار بوده است. نتايج مدل تخميني نشان مي­دهد شاخص­هاي سهم اقتصاد استان لرستان در توليد ملي و توليد ناخالص داخلي سرانه بر ميزان جرايم اثر منفي و معنادار داشته­اند. آثار سه شاخص ضريب جيني، شاخص فلاكت (مجموع دو شاخص ميزان بيكاري و تورم) و شاخص اعتماد با يك وقفه نيز مثبت و معنادار بوده است و با افزايش شكاف درآمدي (ضريب جيني)، بيكاري و تورم و كاهش اعتماد مردم در جامعه، ميزان جرايم افزايش مي­يابد و در نتيجه از امنيت عمومي كاسته مي­شود.