بررسي شيوه‌هاي مؤثر پيشگيري از جرم در حيطه‌ي جرايم (تخلفات) راهنمايي و رانندگي

مدرنيزاسيون و توسعه شهرنشيني و افزايش تعداد وسايل نقليه باعث افزايش تخلفات و در نتيجه تصادفات مي­شود و تصادفات و حوادث ترافيكي به بحراني براي توسعه اجتماعي و سلامت عمومي جامعه تبديل شده است. كشور ما بالاترين نرخ مرگ و مير ناشي از حوادث رانندگي را در دنيا تجربه مي­كند و پس از بيماري­هاي قلبي، دومين عامل مرگ و مير در كشور محسوب مي­شود و آثار و تبعات سنگين اجتماعي، حقوقي، و اقتصادي بر پيكره جامعه وارد مي­كند كه سالانه حدود 6 درصد توليد ناخالص ملي را تلف مي­كند و روز به روز بر ضررهاي آن افزوده مي­شود. سياست جنايي مجموعه اقدامات و تدابير پيشگيرانه- سركوبگرانه است كه دولت و جامعه مدني به صورت جداگانه يا با مشاركت يكديگر و در جهت پيشگيري از جرم و مبارزه با پديده مخل نظم جامعه يا سركوب مجرم اتخاذ مي­كند و پاسخ با پديده جنايي محدود به واكنش­هاي كيفري نيست بلكه به منظور كنترل جرم ضرورت دارد تا با اقدامات پيشگيرانه از وقوع جرم از شكل­گيري عوامل مجرمانه جلوگيري كنيم. امروزه مبارزه با پديده­هاي اجتماعي از جمله تخلفات رانندگي نياز به بهره­گيري از ابزارهاي نوين ارتباطي و ايجاد فرايند فرهنگ­سازي در ميان جوامع بشري است و در برخورد پديده اجتماعي مانند تخلفات رانندگي بايد از مبنا و اصول علمي بهره بگيرد. كشورهاي در حال توسعه از اصلاح الگوي رفتاري شهروندان را در دستور كار خود قرار مي­دهند و براي تحقق آن از ابزارهاي مدرن استفاده مي­كنند و مبارزه قهري با پديده اجتماعي پايدار نيست و در درازمدت نتايج مثبتي نخواهد داشت و هميشه بهترين راه مبارزه با يك معضل اجتماعي پيشگيري از ظهور آن است و با توجه به اينكه تخلفات راهنمايي و رانندگي به يك معضل عمومي تبديل شده­اند و سياست كيفري جنايي بايستي براي معضلاتي اعمال شود كه عده­ايي از افراد جامعه مرتكب آن مي­شوند فلذا سياست كيفري در اين زمينه پاسخگو نمي­باشد و نتايج عكس خواهد داشت و بايد از سياست غيركيفري استفاده شود