پخش سوخت مايع در محفظه احتراق از طريق برخورد جت با موانع استوانه اي كوچك

همگن سازي يك مخلوط رقيق از سوخت و هوا باعث مي شود دماي جبهه شعله كاهش پيدا كرده و به‌طورهم زمان باعث كاهش توليد اكسيدهاي نيتروژن و ذرات معلق مي شود. كارهاي تجربي نشان داده است كه سطح بالايي از پراكندگي براي رسيدن به مخلوط همگن را مي توان با برخورد جت ديزل بر روي يك سري از موانع استوانه اي، به عنوان ساختار نزديك به محيط متخلخل، به دست آورد. سوخت تزريق شده با اولين مانع استوانه اي برخورد مي كند و به دو جت كوچك تر تقسيم مي شود. سپس، با برخورد با موانع بعدي جت چندتايي به وجود آمده كه باعث پخش سوخت مي شود. كارهاي تجربي قبلي نشان داده اند كه ساختار هندسي و قطر موانع از عوامل اصلي در شكل گيري چند جت و توزيع فضايي سوخته اند. در اين مقاله، مدل‌هاي ديناميك سيالات محاسباتي، كه با دقت رفتار شكل گيري چند جت گذرا را پيش بيني مي كنند، توسعه مي يابد و پس از اعتبارسنجي ساختارهاي جديدي از موانع با افزايش فاصله بين آن‌ها و يك ساختار بهبوديافته ارائه‌ شده است. مدل سازي جديد نشان مي‌دهد كه اين ساختارها، نسبت به ساختارهايي كه قبلاً مورد بررسي قرار گرفته‌اند، داراي ويژگي هاي همگن‌سازي بهتر بوده و توزيع فضاي در آن‌ها كارآمدتر است.